Leestip: Tom Lanoye en de neergestorte Mig

Hallo ge-interesseerde bloglezers,

Enkele weken geleden hadden we in Nederland de jaarlijkse boekenweek. Als boekenweekgeschenk werd het boek "Heldere Hemel" van Tom Lanoye uitgedeeld. Laatst konden lezers het boekje gebruiken als gratis treinkaartje. Curieus is dat deze korte roman van hem gebaseerd is op een waargebeurd incident uit 1989. Ik herinner me nog dat er toen inderdaad plotseling een Sovjet-Mig-straaljager vanuit het Oostblok het IJzeren Gordijn overvloog, zonder piloot aan boord en na een urenlange vlucht boven West-Europa in Belgie neerstortte wegens gebrek aan brandstof. Ik heb het voor de aardigheid eens nader uitgezocht. In het jaarboek Aanzien 1989 uit de bekende reeks Aanzien-boeken, staat het vermeld op pagina 110, compleet met foto van het verwoeste huis en de staart van de sovjet-straaljager. En nu maar hopen dat de bibliotheken dat boek niet hebben afgeschreven omdat het met meer dan 20 jaar "te oud" zou zijn, zodat belangstellenden het kunnen raadplegen. En ook in de wikipedia staat het incident vermeld onder het lemma "Vliegtuigongeluk bij Kortrijk".

Tom Lanoye heeft er in zijn korte roman uit 2012 een heel verhaal omheen gefantaseerd met diverse personen (die er in het echt niet waren) zoals een gesjeesde Sovjet-piloot, een stelletje aggessieve generaals in het NAVO-hoofdkwartier (die wel blij lijken te zijn met deze niet-bestaande provocatie uit het Oostblok), een familiedrama met tragikomische trekken, en tot slot een vakjournalist die zich ergert aan zijn baas die alleen maar met dollartekens in zijn ogen rondloopt.

Het leek mij leuk om jullie even te wijzen op de echte informatie over dit vliegtuigongeluk. Vandaar dat ik het hier op mijn blogsite vermeld. Voor de rest: veel leesplezier met het boekenweekgeschenk van 2012.

Opnieuw Chinezen in Assen

Hallo blogvolgers,

Enkele weken geleden ben ik een dag naar Assen geweest. Daar loopt in het Drents Museum al enkele maanden lang de tentoonstelling "de Gouden Eeuw van China", over de Tang-dynastie die van 618 tot 907 over China heerste. Dat was niet de eerste keer: In 2008 had het Drents Museum ook al een interessante tentoonstelling over een Chinees onderwerp: het beroemde terracotta leger uit de Tsjin-dynastie van rond 207 voor Christus. Daar ben ik toen ook naar toe geweest.

Inderdaad, de Tang-dynastie is wat minder bekend, maar is niet minder interessant. Deze Chinese keizerlijke dynastie bestond in dezelfde periode, als waarin de bekende Frankische hofmeijer Karel Martel (die in 734 de Friezen bij de rivier de Boorn versloeg en Friesland bij het Frankische Rijk voegde), zijn zoon Pepijn de Korte (die zich in 751 met hulp van de paus wist op te werken tot koning van het Frankische Rijk), zijn kleinzoon Karel de Grote (die in 800 door de paus tot keizer werd gekroond), en zijn achterkleinzoon Lodewijk de Vrome, over een groot deel van Vroeg-Middeleeuws Europa heersten.

Dat was voor Europa de Karolingische gouden eeuw (die nog geen 100 jaar duurde). De Tang-dynastie was voor China een 3 eeuwen durend gouden tijdperk. In deze periode bloeide de handel via de Zijderoute. Via die route dreven de Chinezen handel met de Perzen in Centraal-Azie. Zo kwamen via die Perzen zijde, allerlei kruiden en andere artikelen in Europa terecht. En via diezelfde Perzen kwamen de Chinezen o.a. aan paarden, want die waren niet inheems in China. Op de tentoonstelling was een stand over de Zijderoute met beelden van Bactrische kamelen (ja, dat zijn die beesten met 2 bulten op hun rug; niet 1 bult, want dat zijn dromedarissen uit Arabia). En eveneens leerden de Chinezen via die Perzen een nieuwe sport kennen: polo te paard. Daarom stonden er ook terracottabeelden van paarden naast die beelden van de kamelen.

Daarnaast experimenteerden de Chinezen ten tijde van de Tang-dynastie al met de productie van porcelein. Officiele deskundigen erkennen het weliswaar niet als zodanig, omdat dat proto-porcelein niet gemaakt was van kaolien-klei. Maar dat is een kwestie van wel erg streng moderne criteria hanteren. Er waren diverse vitrines met daarin keramieken of metalen kommen, potjes en schalen, vaak versierd met Chinese patronen, te bewonderen. Vergeleken met Karolingische voorwerpen - hoe mooi ook - zien deze Chinese objecten er juist prachtig en schitterend en vooral perfect uit.

Daarnaast waren er stands over diverse andere thema's en onderwerpen rond de Tang-dynastie. In de verschillende vitrines stonden diverse beelden van allerlei figuren: vreemde baardige mannen uit het verre westen (vanuit Chinees oogpunt gezien!), vrouwen aan het hof van de Tang-keizers met hun juwelen en haarpennen, verder boeddhabeelden, en enkele wandschilderingen afkomstig uit een paar grafkelders.

Ten tijde van de Tang-dynastie leefde er een rechter, die vele eeuwen later een bekende literaire detective is geworden: Rechter Tie, bekend uit de romans van Robert Hans van Gulik. Rechter Tie Jen-tsjiee leefde van 630 tot 700 en was rechter in verscheidene stadjes voor hij naar het hof werd gehaald. Daar kreeg hij te maken met keizerin Wu. Op de tentoonstelling was over hem niets te zien of te lezen. Dat vond ik wel een beetje een gemis. Maar als je die romans kent, dan is het zeker leuk om de tentoonstelling te bezoeken, want dan kun je je voorstellen in wat voor tijd rechter Tie heeft geleefd.

Op de bovenste foto is het gebouwencomplex van het Drents Museum in Assen te zien met op de voorgrond een Chinees soort reclamezuil. Er stonden door heel Assen verscheidene van dit soort zuilen verspreid. Ik vond het wel leuk bedacht. Overigens is het Drents Museum volledig verbouwd en is de hoofdingang niet meer in het voormalige Provinciehuis (op de foto te zien), maar in het koetshuis, helemaal rechts aan een plein rechts van het oude museumcomplex (vrijwel buiten beeld op de foto). Daar is ook een reusachtige museumwinkel. Daar heb ik het boek dat bij de tentoonstelling hoorde, gekocht, tesamen met een beeldje van een Tang-vrouw (daarvan stonden er vele tientallen in diverse formaten te koop). Die heb ik thuis gefotografeerd en is op de tweede foto te zien. De tentoonstelling duurt nog tot 15 april.

Tijdsprong-foto's

Hallo bloglezers,

Een tijdje geleden heb ik de hierbovenstaande foto's gemaakt. Op de voorgrond is de boom te zien en op de achtergrond staat de flat waarin ik woon. De bovenste heb ik genomen in oktober 2011. Toen was er net een grote tak afgewaaid. Het litteken is op de foto goed te zien. De onderste foto heb ik gemaakt in dat ene winterse weekje van begin februari 2012 (waar ik op 16 februari 2012 al over blogde). Daar is het litteken nog beter te zien. Qua weersomstandigheden een aanzienlijk verschil met de zomers aandoende herfstfoto daarboven.

planeten aan de sterrenhemel

Hallo ge-interesseerde bloglezers,

Deze keer zien jullie een foto van een geheel ander soort. Deze hoort thuis in het genre van de sterrenkundige fotografie. Ik heb hem gemaakt op 24 feb 2012. Je ziet daarop van rechts beneden naar links boven achtereenvolgens de Maan, Venus en Jupiter. De Maan was op die avond nog een zeer dunne sikkel. Op de foto is dat niet meer zo goed te zien, vanwege de overbelichting.

Maar als je goed kijkt, kun je de donkere helft van de Maan ook zien (klik op de foto om de uitvergroting te zien). Dat is helemaal niet zo opmerkelijk als het lijkt. Dat is altijd te zien bij deze stand van de Maan (begin van Wassende Maan, als de sikkel nog dun is). Dan weerkaatst het zonlicht dat op de Aarde valt, naar de Maan en vervolgens weer terug naar de donkere kant van de Aarde, zodat wij daardoor die donkere helft van de Maan ook kunnen zien.

Venus staat algemeen bekend als het felst stralende object aan de hemel; het is vanaf de Zon gerekend de tweede planeet. Wij leven op de derde planeet, vanaf de Zon gerekend: de Aarde.

En Jupiter (hier op de foto helemaal bovenaan in het rijtje) is de vijfde planeet in ons Zonnestelsel. Het is tevens de grootste van alle acht planeten die rond onze Zon draaien. De streep die boven Venus begint en vlak onder Jupiter doorloopt is een satelliet, geen UFO. De kleine stipjes die verder op de foto zijn te zien, zijn sterren.

De foto zelf heb ik gemaakt vanaf statief, met een belichtingstijd van 30 seconden en een diafragma van f/4. Vandaar dat de achterlichten van de auto's op de weg aan de overkant van het kanaal lange rode strepen zijn geworden. Verder heb ik de foto digitaal een flink stuk lichter gemaakt, zodat de sterren zichtbaar zijn geworden.

Het was een mooie meevaller dat het die avond zo onbewolkt was, want vaak is het juist zo bewolkt, dat je niks interessants aan de sterrenhemel kunt zien. Dat is vaak een nadeel in Nederland.

Curieus is dat het sterrenkundige tijdschrift Zenit in zijn maart-nummer van 2012 een omslag-artikel heeft staan over astrofotografie. Het tijdschrift Zenit is gewoon te koop in boeken- en tijdschriften-winkels en in kiosken op de NS-stations. Daar kunnen ge-intereseerden heel wat tips en idee-en uit halen voor sterrenkundige foto's. Ook iets voor jou, Gert Jan Hermus?

winter in Leeuwarden, met internet-tips

Beste Blogvolgers,

En toen was de winter van februari 2012 alweer voorbij. Weliswaar heeft het flink gevroren en kon er dus worden geschaatst, maar dat heb ik niet gedaan tijdens deze korte maar hevige vorstperiode. Maar ik ben wel erop uit geweest met mijn camera om heel wat mooie winterfoto's te maken. Zo maakte ik in het Julianapark in Leeuwarden-zuid de hiernaast geplaatste foto. De vijver met op de achtergrond het voormalige bibliotheekfiliaal Julianapark (wie weet dat nog?) was dichtgevroren, en - zoals jullie kunnen zien - schaatsten er enkele mensen.

Volgens bepaalde klimaathysterici - lieden die vreselijk jammeren over het niet-bestaande probleem van opwarming van de Aarde door toenemende hoeveelheden kooldioxide - zou dit helemaal niet kunnen. Enkele jaren geleden riepen die lieden al dat er nooit meer strenge winters met sneeuw en ijs zouden komen. En dat de Elfstedentocht nooit meer zou kunnen worden gereden en dus definitief geschiedenis zou worden. Daar klopt dus niets van. De (misschien niet overal even) bekende astronoom Cornelis de Jager heeft een aantal jaren geleden al zijn sterke vermoeden uitgesproken, dat er over zo'n 10 jaar een nieuwe Kleine IJstijd zal komen, vergelijkbaar met de Kleine IJstijd in de 17-e eeuw. Meer informatie is te vinden op zijn site www.cdejager.com . Volgens Cornelis de Jager komt deze afkoeling doordat de Zon steeds minder actief is. De Zon heeft dus duidelijk veel en veel meer invloed op het klimaat op Aarde dan wij mensen kunnen bewerkstellingen. De gedachte alleen al dat de mens in staat is om het klimaat op deze planeet te be-invloeden getuigt al van een enorm grenzeloze hoogmoed. De Kleine IJstijd vond plaats ten tijde van de Gouden Eeuw, toen veel Hollandse kunstschilders - onder wie Hendrick Avercamp - fraaie winterschilderijen maakten. Meer informatie over het klimaat in het algemeen, is te vinden op de zeer degelijk wetenschappelijk verantwoorde site www.klimaatgek.nl . Blogvolgers weten dat ik deze site wel vaker heb genoemd, omdat daar gedegen wetenschappelijk onderbouwde informatie is te vinden over het klimaat.

En om even een denkfout van die klimaathysterici uit de weg te ruimen: klimaat wordt beschreven over een periode van minstens (!) 30 jaar of langer; niet over een periode van 15 jaar, of 10 jaar of nog korter.

Momenteel is de dooi al zo goed als voltooid, waardoor de waterspiegel in de binnenwateren weer stijgt. Daar blogde ik al eerder over op 19 januari 2012. En dus zal het teveel aan water weer via de gemalen naar de Waddenzee of het IJsselmeer worden gespuid. Net als begin januari 2012. En wat de nabije toekomst betreft: Wie weet, hebben we over een jaar weer een kort maar streng wintertje. En dan staan de klimaathysterici weer te brullen over de dreigende opwarming van de Aarde terwijl ze buiten staan te blauwbekken van de kou.

NGV-bijeenkomst in Rotterdam

Hallo ge-interesseerde bloglezers,

Eind januari ben ik een dag op en neer naar Rotterdam geweest. Daar was een bijeenkomst van de NGV ( = Nederlandse Genealogische Vereniging, afdeling Rotterdam en omgeving. De bijeenkomst werd gehouden in een zaal van Restaurant de Rustburcht in het Verzamelgebouw Zuid, vlak bij het Zuidplein, in Rotterdam-Zuid. Nadat ik per trein vanuit Leeuwarden op Rotterdam-Centraal Station was aangekomen, nam ik de metro naar het metrostation Zuidplein op de zuidoever. Daar wandelde ik op mijn dooie gemak naar het Verzamelgebouw Zuid, waar het zalencomplex van Restaurant de Rustburcht zich bevond. Onderweg maakte ik de twee bovenstaande foto's vanaf een loopbrug die over de Pleinweg heen, naar het enorme complex van winkelcentrum Zuidplein leidde.

De bovenste foto is gemaakt in westelijke richting. Daarop zie je het drukke verkeer over de Pleinweg rijden, komend van of rijdend naar de Maastunnel in de verte. Links is het Winkelcentrum Zuidplein te zien, rechts de Zuidpleinflat uit 1949, met ervoor het politiebureau. En verder is over de Pleinweg heen, het metroviaduct te zien, waar juist op dat moment een metro overheen voorbijreed. De onderste foto is gemaakt in oostelijke richting. Daarop zie je het grote verkeersknooppunt met het grote Verzamelgebouw Zuid. Daarin zijn diverse bedrijven en restaurants in ondergebracht. Daar heeft Rotterdam na de Tweede Wereldoorlog trouwens een traditie in. Denk maar aan het Groothandelsgebouw direct naast het NS-station Rotterdam Centraal. Helemaal rechts op de begane grond, op de hoek van het Verzamelgebouw Zuid, bevindt zich het Restaurant de Rustburcht, waar de NGV-bijeenkomst werd gehouden. En helemaal rechts van het Verzamelgebouw Zuid zie je een woontoren, bekleed met gele baksteen, die samen met een tweede woontoren bekend staat als de "Poort van Zuid".

Het onderwerp van de NGV-bijeenkomst had niet in eerste instantie mijn grote belangstelling, al was het wel interessant: vader onbekend!? In de 19-e eeuw gebeurde het wel eens dat een vrouw ongehuwd zwanger werd. Dat werd in die tijd nog als een verschrikkelijke schande gezien. Dan werd er door de familie een hele cover-up opgevoerd bij de Burgerlijke Stand om te zorgen dat het niet uitkwam of dat de vader onbekend bleef. Maar de man die deze lezing gaf - een gepensioneerde belastingambtenaar - vertelde dat hij in een-derde van alle gevallen wel degelijk de vader wist op te sporen en te bewijzen. Dat deed hij door grondig en uitgebreid speurwerk te verrichten naar de complete familie van de moeder of door op de voornaam van de zoon te zoeken, of door de doopregisters van de kerken of andere archiefbronnen door te spitten. De verschillende voorbeelden die hij gaf, leverden stof genoeg op voor diverse sappige schandaal-romans.

Mijn grootste belangstelling op die bijeenkomst ging uit naar mensen die misschien ook een familielink hebben met de familie Van Oorschot uit Heerjansdam, of de familie Van der Leer uit Barendrecht, of de familie Sederel uit Maasdam, of de familie Christe uit Gorinchem. Helaas heb ik niemand getroffen. Maar wie weet, heb ik op een volgende bijeenkomst nog een kans.

Lichtshow in de hortus van Haren

Hallo bloglezers,

Het is al weer enkele weken geleden dat ik met de leden van de MBD-soos naar de hortus in Haren ben geweest. Daar was de afgelopen maanden de Confucius China Light Festival te zien; dat was een spectaculaire show met verlichte Chinese beelden. Voor de ingang was het gelijk al raak: daar stond een specatulaire poort. Daarvan maakte ik de eerste foto, die hierbovenaan staat. Om de zoveel jaar hebben ze in de hortus wel een spectaculaire verrassing. Jaren geleden hadden ze daar bijvoorbeeld een show met Chinese ijsbeelden. Helaas ben ik daar nooit naar toe geweest. Dat moet heel mooi zijn geweest. En jaren daarvoor (in november 1997) hadden ze een show met Chinese lampions. Daar ben ik toen - curieus genoeg - ook met de MBD-soos naar toe geweest. De Chinese beelden die nu tentoongesteld stonden op het hortusterrein, waren vele malen groter en uitgebreider dan die Chinese lampions in 1997. Nu waren het ook hele tonelen met hele groepen beelden bij elkaar geplaatst. Dat is te zien op de derde foto met die pauw. Achter de grote tropische kas heb je nog altijd de grote vijver, en daar dreven ook allerlei lampions in rond. Een betoverend gezicht. Vooral in het donker. Dat is wel te zien op de vierde foto met die opspringende karper. En op de tweede foto is de beroemde draak te zien. Het dier is het symbool van China. Bovendien - heel curieus - leven wij nu in het jaar van de Draak (volgens de Chinese kalender). Het beest spuwde trouwens geen vuur zoals westerse draken altijd doen, maar een straaltje water.

De hier boven staande foto's geven een aardig beeld van de hele show. Helaas is de Confucius China Light Festival nu afgelopen, maar wie weet wat de Hortus volgend jaar voor show zal presenteren.