Delfos, Martine
Een vreemde wereld : over autisme, het syndroom van Asperger en PDD-NOS : voor ouders, hulpverleners en de mensen zelf / Martine F. Delfos . - 4-e herz. en uitgebr. dr. - Amsterdam : SWP , 2003 . - 493 p. : ill. ; 24 cm.
1-e dr.: 2001. - Met lit.opg., reg.
ISBN 90-6665-533-X
SISO 462.4
Dit is een zeer interessant en gedegen en wetenschappelijk verantwoord boek over de handicap autisme, het Asperger-syndroom, PDD-NOS en andere grensgevallen die in het verlengde ervan liggen. Een aanrader voor degeen die echt eens wat meer wil weten over deze handicap dan de gebruikelijke dooddoeners. Naast de vele normale volwassenen, zijn er ook heel wat hoog-functionerende autisten en mensen met het Asperger-syndroom, die dit boek hebben gelezen en als zeer positief waarderen. Kortom: een aanrader.
Posts tonen met het label autisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label autisme. Alle posts tonen
donderdag 29 april 2010
dinsdag 17 november 2009
De oorzaak van autisme is inderdaad aangeboren. Het is iets erfelijks. Maar hoe het precies in elkaar zit, weet nog steeds niemand precies. Er zijn verschillende genen bij deze handicap betrokken in verschillende combinaties en gradaties.
Maar verder is het zo dat als je de sociale omgeving verandert van zeer gestructureerd naar chaotisch, dat kinderen dan ook autisme-achtig gedrag gaan vertonen. En dat eindigt weer als je de gestructureerde omgeving weer herstelt.
Vroeger - dat wil zeggen : tot halverwege de jaren 60 - was de maatschappij zeer gestructureerd. Je had de zuilen, met daarin de nodige clubs waar mensen lid van waren. Vooral de protestants-christelijke zuil was zeer streng en gestructureerd georganiseerd. Wie weet hoe veel lichte autisten daarbinnen hun draai hebben kunnen vinden zonder zelfs op te vallen als afwijkend en storend? En mochten ze wel opvallen, dat ze dan geen storend gedrag vertoonden, vanwege de duidelijke structuur. Ik ken in mijn familie een oudoom die ook licht autistisch was en in een streng gereformeerd milieu zijn draai uitstekend had gevonden.
Zelf ben ik blij dat ik nog in de jaren 60 en 70 de ouderwetse vormen van onderwijs heb genoten. Want deze moderne chaos vind ik maar niks.
Maar verder is het zo dat als je de sociale omgeving verandert van zeer gestructureerd naar chaotisch, dat kinderen dan ook autisme-achtig gedrag gaan vertonen. En dat eindigt weer als je de gestructureerde omgeving weer herstelt.
Vroeger - dat wil zeggen : tot halverwege de jaren 60 - was de maatschappij zeer gestructureerd. Je had de zuilen, met daarin de nodige clubs waar mensen lid van waren. Vooral de protestants-christelijke zuil was zeer streng en gestructureerd georganiseerd. Wie weet hoe veel lichte autisten daarbinnen hun draai hebben kunnen vinden zonder zelfs op te vallen als afwijkend en storend? En mochten ze wel opvallen, dat ze dan geen storend gedrag vertoonden, vanwege de duidelijke structuur. Ik ken in mijn familie een oudoom die ook licht autistisch was en in een streng gereformeerd milieu zijn draai uitstekend had gevonden.
Zelf ben ik blij dat ik nog in de jaren 60 en 70 de ouderwetse vormen van onderwijs heb genoten. Want deze moderne chaos vind ik maar niks.
Abonneren op:
Posts (Atom)
