Na de zonsverduistering

Hallo blogvolgers,

Afgelopen 20 maart 2015 was er in West-Europa een gedeeltelijke zonsverduistering te zien geweest. Helaas hing er in grote delen van West-Europa een dik wolkendek, zodat er van de hele zonsverduistering weinig tot niets te zien was. Wel was rond het hoogtepunt (met circa 80 % bedekking van de Zon door de Maan) van de verduistering rond 10 over half elf wel te merken dat het ineens licht schemerig en koud werd.
Diezelfde effecten heb ik ook gemerkt tijdens de vorige gedeeltelijke zonsverduistering op 11 augustus 1999. Toen was de bewolking minder dik, zodat je makkelijk de gedeeltelijke bedekte Zonneschijf kon zien, zonder gebruik van een zwartgemaakt glaasje of een ander beschermend filter tegen het zeer felle zonlicht. De wolken zorgden als het ware al voor een soort filter tegen het zeer felle zonlicht. Toen was de Zon voor circa 90 a 92 % bedekt. En ook toen werd het schemerig en fris.

Twee dagen later - op 22 maart 2015 - was het juist onbewolkt. Toen heb ik die avond om 20 over 8 uur de hier onder staande foto gemaakt van de wassende Maan met daar boven de helder schijnende planeet Venus. Op Venus heerst de behaaglijk warme temperatuur van circa 450 a 500 graden Celcius. Dat is mij eigenlijk een ietsje te warm, maar dat terzijde. Dat het zo smoorheet is op Venus komt omdat die planeet veel dichter bij de zon staat. Vandaar dat Venus bij wijze van spreken gekookt wordt door de Zon.
Zoals u op de foto ook kunt zien, was die avond onder de planeet Venus de al eerder genoemde dunne maansikkel te zien. Het was tijdens de zonsverduistering namelijk Nieuwe Maan geweest. En na de Nieuwe Maan werd het weer Wassende Maan. Vandaar die fraaie dunne Maansikkel. Opvallend is, dat u ook het donkere gedeelte van de Maan kunt zien. Dat wordt namelijk niet direct door de zon belicht, maar indirect door zonlicht, weerkaatst door de Aarde naar de Maan en terug.
De foto zelf heb ik gemaakt op 22 maart 2015 om 20.20 uur. Handig, al die metadata die een digitale camera aan zo'n foto toevoegt. Dan kun je zo nalezen op welke dag en tijdstip de foto is gemaakt. Omdat ik de foto na de zonsondergang had gemaakt, was de lucht nog donkerblauw van de schemering. Als u goed kijkt, ziet u in die schemer ook al de eerste sterren van die avond verschijnen als hele kleine witte lichtstipjes. Dat ziet u het best als u rechtsklikt op de foto voor een uitvergroting.

Avondhemel met opvallende verschijnselen

Hallo ge-interesseerde blogvolgers,

De hier onder staande foto's heb ik gemaakt met een tussenpoos van een maand, kort na beide zonsondergangen. De eerste foto maakte ik op 4 december 2013, de tweede op 2 januari 2014. Op de eerste foto ziet u links van het midden van de foto de zeer heldere planeet Venus aan de avondhemel stralen. Rechtsonder is de Maan te zien. Ik heb die foto erg lang belicht: wel 30 seconden. Daarom zijn de koplampen en de achterlichten van de passerende auto's strepen geworden. Helemaal links bovenaan zijn zelfs een paar sterren te zien, die door de lange belichtingstijd ook streepjes zijn geworden. En door die lange belichtingstijd werd ook Venus een kort dik streepje. En ook de Maan werd daardoor niet als een fraaie dunne sikkel weergegeven maar als een lelijke en dikke knobbel met een kromming. Maar je kunt wel de donkere helft van de Maan zien. Kijk maar eens goed naar die foto. Klik eventueel op de foto om hem flink uitvergroot te bekijken.

Op de tweede foto staat Venus onderaan, net boven die ene zwarte wolk, boven die linker electriciteitsmast. Een heel stuk hoger staat de dunne Maansikkel. Deze foto heb ik korter belicht: maar 5 seconden. Daardoor is de Maansikkel op deze foto wel zo mooi dun gebleven en is ie geen dikke streep geworden, zoals op de eerste foto. En ook op deze tweede foto is de donkere helft ook zichtbaar. Vindt u dat vreemd? Dat is het niet. Het is het zonlicht dat door de Aarde weer de ruimte in weerkaatst wordt en op de donkere helft van de Maan valt en vervolgens door de Maan weer naar de Aarde terug weerkaatst wordt. Anders konden we die donkere helft van de Maan niet eens zien. Ik heb dit verschijnsel heel vaak gezien, juist vooral bij dit type van Maanstand bij Wassende Maan, voor het Eerste Kwartier bereikt is.
Samenstanden van planeet (niet alleen Venus maar ook Mars, Jupiter of Saturnus) en Maan, of planeten onderling (met zijn 2-en, of  - zeldzaam - met 3 of 4 planeten tegelijk) heb ik ook vaak gezien. Op 24 februari 2012 heb ik al eens een foto met 2 planeten en de Maan gemaakt die ik op 7 maart 2012 op mijn blog heb gepubliceerd onder de titel: planeten aan de sterrenhemel. Mercurius heb ik maar zelden gezien. Die staat te dichtbij de zon, waardoor ie vaak volledig wordt overstraald door het zonlicht.

De volgende samenstand van Maan en Venus zal rond 31 januari zijn. Neen, eerder rond 28 a 29 januari. Reken daar maar op. De Maan heeft een omlooptijd van 28 dagen, geen maand.
Deze foto's heb ik gewoon thuis vanaf mijn balkon gemaakt. Kortom, je hoeft niet naar verre exotische locaties af te reizen om toch opvallende astronomische foto's te kunnen maken. Het enige wat je nodig hebt is een goede spiegelreflexcamera op statief, en de juiste weersomstandigheden (geen wolken dus).