Vroeger, in mijn tienerjaren had ik graag de radio of de cassetterecorder aan en luisterde ik graag naar popmuziek. Maar in de loop der jaren ben ik ouder geworden en heb ik niet meer zoveel zin om eens wat muziek op te zetten. Ik vind het vaak heerlijk om het stil te hebben in mijn huis. Ik merk tegenwoordig dat ik me dan beter kon concentreren. Vroeger zou ik dat sowieso goed hebben gekund; zo goed dat ik de muziek zou zijn vergeten.
Tegenwoordig kun je voor popmuziek op internet terecht. Of je kunt iets doen met podcasts (wat dat voor dingen mogen wezen). Kortom: mijn belangstelling is verschoven en mijn interesses ligen elders. En podcasts liggen dus absoluut niet in mijn interessesfeer. Dat is iets voor de jeugd van tegenwoordig. Ik zit mij ondertussen soms wel speels af te vragen hoe het er over 40 of 60 jaar er aan toe zal gaan in de wereld, bijvoorbeeld op het gebied van popmuziek. En vooral: wat zal de jeugd van nu, die dan oud en afgedankt thuis achter de geraniums zit, zeggen van de jeugd in die toekomstige jaren? En met welke technieken zal die toekomstige jeugd naar de muziek van hun smaak luisteren? Neen, ik denk dat je eerder tot de ontdekking zult komen dat de bejaarden van de toekomst min of meer dezelfde reacties zullen vertonen als vele bejaarden van nu. En eigenlijk vind ik zulke sociologische ontwikkelingen interessanter dan de nieuwste technische snufjes.
Kortom: laat de jeugd van nu zich fijn amuseren met de nieuwste technische snufjes van dit moment. Over zo'n 30 a 40 jaar (zeg maar de volgende generatie), zal het patroon zich herhalen.
Posts tonen met het label muziek; podcast; toekomst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label muziek; podcast; toekomst. Alle posts tonen
woensdag 3 maart 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)
